Welke borstomvang staat er op het T-shirtmaatblad?

Voordat ik twee T-shirt-maten met elkaar vergeleek, zou ik vragen wat elke borstingang meet. Men zou een lichaamsafmeting kunnen beschrijven die wordt gebruikt voor het passen, terwijl een ander het plat gelegde kledingstuk zou kunnen beschrijven. Een kop die eenvoudigweg 'borst' zei, zou dat onopgelost laten. Ik vroeg de leverancier om de basis op het vel te identificeren voordat hij besloot dat het kleinere cijfer een kleiner T-shirt betekende.

Voor een diagram van een afgewerkt kledingstuk zou ik een eenvoudige tekening van de voorkant aanvragen met de maatlijn gemarkeerd. De door Stanley/Stella gepubliceerde maattabel Stella Ella geeft een voorbeeld: daarin wordt de omtrek van de halve borst apart van de lichaamslengte vermeld en worden de maatlijnen op een kledingdiagram weergegeven. Voor het overhemd van een andere leverancier zou ik vragen om de eigen tekening terug te sturen met het schema en het voorbeeld van de fabrikant buiten de orderspecificatie houden. Voor de offerte is het diagram nodig van de werkelijk aangeboden stijl, met de aangegeven eenheden.

De locatie van de horizontale lijn moet worden bevestigd. Ik zou de leverancier een ongemarkeerde schets van de voorkant sturen en hem vragen de borstlijn die hij gebruikte terug te sturen, en laten zien waar die lijn onder het armsgat zat. Ik zou de geretourneerde schets aan zijn eigen kaart toevoegen. Bij een andere aanbieding met een lijn op een andere plaats, zou ik vragen om de gevraagde maat terug te sturen voordat ik een vergelijkingskolom invul. Bij de kaart zou een foto van het monster kunnen worden gevoegd waarop de overeengekomen meting zichtbaar is. De foto zou dat monster en de methode ervan vastleggen; het zou niet de afmetingen van elk shirt in de bestelling vaststellen.

Lichaamslengte zou zijn eigen begin- en eindpunt hebben. Ik plaatste een punt aan elk uiteinde van de geretourneerde meetlijn van de leverancier en vroeg hem om die punten op de schets te benoemen. Een lijn van schouder tot zoom zou verschillend blijven van een lijn die begint bij de halslijn aan de voorkant. Voor een shirt met verschillende voor- en achterzomen zou ik vragen bij welke zoom de lijn eindigde. De hoesingang zou dezelfde behandeling krijgen, met een eigen lijn op de stijltekening in plaats van een nummer gekopieerd uit een andere kaart.

Ik zou ook willen vragen welke monsterconditie bij het diagram hoorde. Voor een meting zoals geleverd, zou ik die voorwaarde boven de resultaten schrijven. Als er een zorgbeoordeling was afgesproken, zou ik de methode en de daaruit voortvloeiende metingen op een ander blad bewaren, met de monsterreferentie er nog aan. Ik zou niet aannemen dat een stofnaam of een zacht handgevoel de dimensionale stabiliteit tot stand bracht. De doelafmetingen zouden hun eigen vermeldingen hebben, en ik zou de leverancier en de koper willen vragen om de toegestane variatie ten opzichte van die doelen overeen te komen.

Voor bemonstering zou ik de stijl, kleur en gelabelde maat op het meetrecord zetten. Het geretourneerde monster kon vervolgens worden vergeleken met de overeenkomstige kolom, met behulp van de gemarkeerde tekening. Voor een gewijzigde pasvorm zou ik het originele voorbeeldrecord in het bestand laten staan ​​en een ander blad openen onder de voorgestelde stijlreferentie. Ik zou de leverancier vragen om het nieuwe monster met dat vel terug te sturen, zodat het maatlabel op het kledingstuk gefotografeerd kon worden naast de maattabel waar het bij hoorde. Voordat ik een van beide diagrammen naar een detailhandelaar stuurde, controleerde ik of de kop nog steeds vermeldde wat er was gemeten: het kledingstuk op de tafel of de afmetingen van de drager die als pasrichtlijn werden opgegeven.