Keur het handdoeklogo goed met de handdoek gevouwen

Een logo kan goed op een open handdoek staan en verdwijnen wanneer de handdoek wordt opgevouwen voor de verkoop. Ik zou die vraag beantwoorden tijdens het bestellen van het monster. De leverancier ontvangt het artwork en een foto van de beoogde vouw, met het gezicht dat zichtbaar moet zijn gemarkeerd. Er zouden nog steeds beslissingen worden genomen over de handdoek zelf, maar de presentatie zou niet langer worden overgelaten aan iemand die de voltooide bestelling inpakte om te interpreteren.

Op het plaatsingsvel trok ik de handdoek open en identificeerde ik de afgewerkte randen. Het logo zou een overeengekomen breedte hebben en een positie gemeten vanaf de genoemde referentieranden. Als het ontwerp letters had, zou ook de leesrichting worden weergegeven. Een briefje met de tekst rechtsonder zou me doen afvragen wiens zicht op de handdoek bedoeld was. Ik heb liever een gemarkeerd gezicht en een schets die de leverancier bij eventuele vragen kan terugsturen voordat hij het monster maakt.

Vervolgens vouwde ik het voorgestelde monster zoals het aan de koper zou worden gepresenteerd. Als er een papieren band of een doosvenster gepland was, zou deze in deze controle thuishoren. Een deel van een markering kan verborgen worden door de band, ook al was de plaatsing correct op de ongevouwen handdoek. Het verplaatsen van de band, het veranderen van de vouw en het verplaatsen van het borduurwerk zouden verschillende voorgestelde wijzigingen zijn. Ik zou vragen om het geselecteerde arrangement opnieuw te laten zien, zodat de artworkgoedkeuring niet per ongeluk de goedkeuring van een aantal niet onderzochte verpakkingsopties wordt.

Het monster zou de genoemde handdoekstof moeten gebruiken. Een voorbeeld van een plat kunstwerk zou me niet vertellen hoe kleine gestikte details tussen de lussen van een badstof oppervlak verschenen. De richtlijnen voor borduurmateriaal van Madeira bespreken de toppings die worden gebruikt om te voorkomen dat steken in dat oppervlak wegzakken. Ik zou de borduuropstelling aan de leverancier overlaten en vragen om het resulterende voorbeeld te zien, in plaats van een bepaald materiaal van een webpagina voor te schrijven. Het detail dat ik goedgekeurd wilde hebben, zou het daadwerkelijke geborduurde merkteken op de aangeboden handdoek zijn, gezien vanaf de voorkant en de achterkant.

Er kan een kleine handdoek en een badhanddoek in dezelfde aanvraag zitten. Ik zou de eerste plaatsingstekening niet overbrengen naar de tweede zonder beide monsters uit te vouwen. De afgewerkte randen die als referentie worden gebruikt, kunnen in de ene tekening duidelijk zijn en in de andere ontbreken. Met de twee monsters open op een tafel, controleerde ik vanaf welke rand elke plaatsingsmeting begon. Vervolgens plaatste ik ze allemaal in de daarvoor bestemde vouw. Als de grotere handdoek een andere markeringspositie nodig had, zou ik dat op een tekening voor de grotere handdoek laten zien in plaats van een handgeschreven uitzondering op het goedkeuringsblad van de kleinere handdoek achter te laten.

Voor het orderbestand fotografeerde ik het open en gevouwen monster naast elkaar, waarbij ik de artworkreferentie in hetzelfde record bewaarde. De inkooporder vermeldt het geaccepteerde monster en de verpakkingsregeling. Een later verzoek om een ​​andere doos zou me terugbrengen naar het gevouwen monster: zou het venster nog steeds het merkteken vertonen? Ik wil graag een afbeelding van de handdoek in de voorgestelde doos voordat ik akkoord ga met de wijziging. Dezelfde controle zou van toepassing zijn als iemand het papieren bandje wilde verplaatsen. Het zou gemakkelijker zijn om naar die opvattingen terug te keren dan een verborgen logo uit te leggen nadat de dozen waren verpakt.